18 maart 2013

Exit Google Reader. En nu?

Het was vorige week hét gesprek onder bloggers, tech- en web-journalisten: het verdwijnen van Google Reader, een dienst waarmee je de inhoud van websites via rss volgt. En we zijn er nog niet over uitgesproken. Google is met een soort grote schoonmaak bezig. Alle activiteiten waar het bedrijf niet mee verder gaat, verdwijnen naar de eeuwige jachtvelden van het wereldwijde web. Op zich niet opmerkelijk: al eerder ging de stekker uit diensten als Buzz, Wave en Google Video. Slate.com heeft een begraafplaats ingericht van alle overleden Google-diensten.

Eigenlijk is het helemaal niet erg dat Google Reader verdwijnt, betoogde Frederic Lardinois van TechCrunch. Daardoor krijgen anderen de kans om iets moois te maken van een dienst die Google claimde, maar waar de reus niets mee deed.

Tot nu toe lijkt het er niet op dat Google gehoor gaat geven aan de protesten tegen het verdwijnen van de dienst, petities met duizenden handtekeningen ten spijt. Aanbieders van andere diensten proberen in het gat te springen dat Google achterlaat. Zo heeft de bekende bookmarkingsite Digg al een alternatief aangekondigd, de oplossing van Feedly heeft de naam Project Normandy meegekregen.

De browser-alternatieven op een rij:

Netvibes (of Bloglines): gratis overnieuw beginnen, Chrome extensie in de omnibox om gemakkelijk feeds toe te voegen.

Newsblur: beperkt gratis, onbeperkt betaald, bestaande feeds in Reader zijn te importeren.

Pulse: mooie magazine-achtige opzet met veel 'voorgebakken feeds, eigen feeds toevoegen via Chrome extensie.

Feedly: inloggen met Google-account, 1-op-1 synchronisatie, netjes geordend, makkelijk door te bladeren via web en apps.

De winnaar is wat mij betreft Feedly, vanwege het gebruikersgemak en strakke design. Onduidelijk is of de dienst even goed is als Google Reader helemaal niet meer bestaat. Op dit moment is er sprake van een 2-weg communicatie. In hoeverre roep je nu je feeds bij Google op of bekijk je ze daadwerkelijk via Feedly? Ik heb een vraag hierover uitgezet via het help-forum en hoop daarop een antwoord te krijgen. De makers beloven dat je rss-abonnementen straks meeverhuizen.

Als achtervang voeg ik mijn belangrijkste bronnen handmatig toe aan Netvibes met als groot voordeel dat je daardoor weer eens wat opschoont. Netvibes heeft trouwens nog een voordeel: je krijgt er ook de bijna opgedoekte Google-dienst iGoogle mee terug.

Verder lezen:

Volkskrant.nl: Wat is de echte reden voor het opdoeken van Google Reader
iPhoneclub.nl: 10 iPhone-alternatieven voor Google Reader
iPadclub.nl: Zite heeft alternatief voor Google Reader al klaar
Volkskrant.nl: Help Google Reader gaat verdwijnen - Dit zijn de beste alternatieven
Websonic.nl: Goede alternatieven voor Google Reader
Lifehacker.com: Five best Google Reader alternatives

15 maart 2013

Historische televisieavond

We schrijven donderdag 14 maart. Een dag na de verkiezing van de nieuwe paus. De week van de bekendmaking dat de publieke omroepen onder de merknaam NPO moeten gaan uitzenden. Het echte historische moment vormden donderdag drie spraakmakende uitzendingen op één avond. Twee daarvan waren live, eentje was de zaterdag ervoor opgenomen.

Om met de laatste te beginnen: Van Dis herhaalde zijn oude kunstje (een boekenpraatprogramma) nog één keer, speciaal voor de Boekenweek tijdens de zendtijd van DWDD. Vooral de gast Maarten Biesheuvel bracht veel reacties teweeg. Alleen al de aanwezigheid van Van Dis op het scherm deed kijkers weer terugverlangen naar ouderwetse inhoud.

Een opvallend live moment in Voetbal International: Johan Derksen loopt na een woordenwisseling de studio uit, de presentator in vertwijfeling achterlatend. Ik heb het zelf (nog) niet gezien, maar het was hét gesprek bij de koffieautomaat vandaag.

Tenslotte Pauw en Witteman met een verdachte van een mishandeling met zijn advocaat. ,,Wij spreken liever van de 'aangever' dan van 'slachtoffer'. Dat is een wat neutralere term.'' Nep-excuses, Badr Hari-adoratie, genoeg om je over op te winden. Spannende televisie.

De drie voorbeelden tonen aan dat het niet uitmaakt waar iets wordt uitgezonden. Volgens mij doet het er ook niet zoveel toe hoe zenders heten. Het gaat om spraakmakende momenten. Bij voorkeur rechtstreekse televisie voor het 'ik ben erbij'-gevoel. Die sensatie ervaar je niet als je programma's pauseert, downloadt of bestelt.

Hieronder de genoemde fragmenten:

DWDD presenteert Hier is... Adriaan van Dis

Johan Derksen krijgt ruzie met Wilfred Genee en loopt boos weg

Verdachte en advocaat over mishandelingszaak